پیرامون حریم خصوصی با اشاره به تصاویر منتشر شده از آزاده نامداری

Posted on Posted in شماره ی جدید

حریم خصوصی

پیرامون حریم خصوصی با اشاره به تصاویر منتشر شده از آزاده نامداری

 

آزاده نامداری
آزاده نامداری

چندی پیش مصاحبه ای از حجت الاسلام فلاحیان از وزرای پیشین اطلاعات منتشر شد که از خبرنگاری به عنوان پوششی برای کسب اطلاعات نام برد. این سخنان جدا از واکنش آنی مصاحبه کننده با واکنش های بسیار بویژه از از طرف اهالی رسانه مواجه شد که شغل ایشان مقدس تر از امر اطلاعات و تفحص در زندگی دیگران است.[۱] این مهم بار دیگر با انتشار تصاویری از آزاده نامداری و خانواده اش نقل محافل شد. بحث مهم حریم خصوصی. تعریف و دامنه آن و حتی تقابل و کشمکش آن با افشاگری!

 

فناوری های نوین و حریم خصوصی

تحولات و پیشرفت های دنیای حاضر بر همه امور و جوانب زندگی بشری سایه افکنده است. به عنوان نمونه پیشرفت فناوری نه فقط نهادهای نظامی و امنیتی که شهروندان عادی را قادر ساخته با استفاده از تلفن های همراه و حتی وسایل استراق سمع به طور مخفیانه بر اعمال مردم نظارت کنند و اطلاعات زندگی خصوصی ایشان را به دست آورند. البته فناوری به خودی خود نامطلوب نیست اما ناگفته پیدا است که امکان تفحص در زندگی افراد و یا نقض حریم خصوصی شهروندان را تسهیل کرده است. باید اذعان داشت که پیشرفت فناوری بدون توسعه فرهنگی می تواند بیش از آن که مبین توسعه باشد آشکار کننده شکاف های اجتماعی و عقب ماندگی فرهنگی باشد. طبق ماده ۱۳ اعلامیه ی جهانی حقوق بشر، هر کس حق زندگی خصوصی، آزادی و امنیت شخصی دارد و طبق ماده ی ۱۲ همین اعلامیه، احدی در زندگی خصوصی، امور خانوادگی، اقامتگاه یا مکاتبات خود نباید مورد مداخله های خودسرانه واقع شود و شرافت و اسم و رسمش مورد حمله قرار گیرد. هر کس حق دارد که در مقابل این گونه مداخلات و حملات مورد حمایت قانون قرار گیرد. با این وجود نمی توان از حریم خصوصی تعریف واحدی ارایه کرد از آن جهت که این مهم قویا متاثر از فرهنگ، اجتماع، اقتصاد و البته نظام سیاسی است. در نتیجه آن چه در یک جامعه جزو حریم خصوصی تلقی شود ممکن است در جامعه ی دیگر چنین محدوده ای نداشته باشد. حریم خصوصی را می توان یکی از بنیادی ترین و اساسی ترین حقوق بشری تلقی کرد که با شخصیت وی ارتباط مستقیم و تنگاتنگی دارد. حق انسان به تنها بودن[۲] و با خود بودن[۳]، بوسیله دیگران مورد احترام قرار گرفتن[۴] و به دور از چشم و نگاه کنترل کننده ی دیگران رها از تجسس و تفتیش دیگران زیستن[۵] حقی است که لازمه یک شخصیت مستقل به شمار می آید.[۶]

 

 

در همه جای دنیا چنین می کنند

گرچه نمونه های متعدد از عکس یا فیلم برداری از رفتار یا گفتار فرد یا افرادی بویژه سیاسیون در نقاط مختلف دنیا تا حدی مرسوم است و حتی برای مقابله با آن سیاست هایی اتخاذ می شود[۷] اما همان طور که پیش از این عنوان شد تعریف مشخص و محدوده ی معینی از حریم خصوصی در جوامع مختلف وجود ندارد. این مهم شاید در ارایه یک رویه عمومی و جهان شمول خلل ایجاد کند اما جنبه مثبت آن بازنگری در فرهنگ هر جامعه با توجه به دیگر جوامع بشری است. به بیانی دیگر سبک و سنگین کردن و عیارسنجی کیستی مای ایرانی! اینکه چه کسی و با چه انگیزه ای از خانم نامداری و خانواده اش عکس و فیلم می گیرد چندان مورد توجه قرار نمی گیرد و در غوغای برآمده از مقابله با تزویر گم می شود به چه معنا است؟ به بیانی دیگر من شهروند در هر مقامی و با هر عنوانی و به هر دلیلی حق ورود به زندگی شخصی دیگران را دارم ولو آن که نامش را افشاگری و رونمایی از ریاکاری بنامم؟ عموما عنوان می شود که عکس و فیلم گرفتن آن هم در پارک حریم خصوصی نیست[۸] یا در همه جای دنیا رخ می دهد اما پرسش اینجا است که اگر عملی نادرست در همه جای دنیا رخ دهد از قبح آن می کاهد؟ فرضا دزدی، قتل، آدم ربایی و … در همه جای دنیا رخ می دهد آیا می توان نتیجه گرفت که چون همه جا رخ می دهد پس قابل چشم پوشی است؟! شاید عنوان شود که این موارد قابل مقایسه با یکدیگر نیستند و این جا قصد افشاگری بوده و نه دزدی اطلاعات شخصی افراد. باید گفت افشاگری به چه معنی است و اساسا رسالت و مسئولیت این مهم را چه نهادی بر عهده چه فرد یا افرادی و با چه میزان اختیارات گذاشته است؟ حتی در موارد متعدد مطرح شد که این تصاویر ریاکاری را عیان کرده و نقدی مهم به اندیشه و رفتار ما خاصه فاصله بین دنیای بیرونی و درونی ما است. در این مورد هم باید در نظر داشت که فاصله بین زندگی اجتماعی و خصوصی ما یا آن چه بدان ریاکاری نام می نهیم امری فردی نیست که با تمسک به چند تصویر از یک فرد قابل رسیدگی، ریشه یابی و درمان باشد. در چنین تحرکاتی در خوشبینانه ترین حالت سادگی و در بدبینانه ترین حالت، غرض ورزی مستتر است. تایید و تشویق چنین اقداماتی پشت هر عنوانی اعم از افشاگری و پرده برداری از ریاکاری، ثمره ای جز بیش از پیش نقض حریم خصوصی افراد و دنباله دار شدن حوادث مشابه در پی نخواهد داشت. این رویه خود به گسست اجتماعی و بی اعتمادی افراد نسبت به دیگر شهروندان دامن خواهد زد. رفتاری که در سطوح خرد و کلان قابل مشاهده است.[۹]

 

پانویس ها


۱- بنگرید به خشت خام / نوبت بیست و ششم / گفتگوی حسین دهباشی با علی فلاحیان

www.aparat.com

[۲]– The right to privacy

[۳]– The right to be left alone

[۴]– The right to be treated with discretion or, to privacy

[۵]– The right to keep one`s private life secret

۶- رحمدل، منصور. حق انسانی بر حریم خصوصی، مجله ی دانشکده ی حقوق و علوم سیاسی، شماره ی ۷۰، زمستان ۱۳۸۴، ص ۱۲۰

۷- افشای مکالمه های خصوصی ترامپ با سران کشورها و ادامه دردسر کاخ سفیدwww.irna.ir   

۷- چندی پیش در مورد حریم خصوصی و مشخصا حد و حدود آن بحثی در جامعه رخ داده بود. برای کسب اطلاعات بیشتر بنگرید به:

داخل خودرو «حریم خصوصی» است یا نیست؟                                                                                                                   

www.hamshahrionline.ir

خودرو حریم خصوصی است؟

www.irinn.ir

 

۷- بنگرید به متن کامل فایل صوتی گفتگوی فاضل لاریجانی و مرتضوی که توسط احمدی نژاد قرائت شد

www.mehrnews.com

 

پاسخ دهید