جامعهمسائل اجتماعی

تجاوز جنسی ورای افسانه ها

درباره باورهای نادرست در مورد تجاوز

نویسنده
مترجم:
هدی فهیم

اگر می پسندید به اشتراک بگذارید

بر اساس آمارها، 763 میلیون زن، تقریبا یک نفر از هر سه زن در دنیا، دست کم یک بار خشونت جنسی را تجربه کرده است
www.unwomen.org Facts and figures: Ending violence against women

  باورهای غلط در مورد تجاوز، برداشت های نادرستی هستند که مردم در مورد تجاوز جنسی دارند و باعث می شوند بجای آنکه مجرم را مقصر بدانند، تقصیر را به گردن قربانی بیاندازند. باورهای نادرست در مورد تجاوز، ریشه در کلیشه های جنسیتی پذیرفته شده، پذیرش خشونت و اطلاعات نادرست در مورد خشونت جنسی دارد. چنین اظهارات نادرستی نه تنها باعث می شود که قربانی بخاطر شرم و خجالت سکوت پیشه کند، بلکه باعث می شوند که دانش عمومی افراد جامعه در مورد تجاوز جنسی، خشونت در قرارهای عاشقانه و تعقیب کردن نیز دچار خدشه شود. موثرترین راه برای مقابله با باورهای غلط، آموزش در مورد واقعیت های موجود در زمینه تجاوز و واکنش صادقانه به آن ها است.[1]

 

باور نادرست: تجاوز جنسی فقط برای برخی از زنان اتفاق می افتد.

واقعیت: هر شخص با هر جنس، سن، نژاد، طبقه اجتماعی، مذهب، شغل، توانایی جسمی، هویت جنسی یا ظاهری می تواند مورد تجاوز قرار گیرد. متجاوز قربانی را به دلیل جوان و زیبا بودن یا پوشیدن لباس تحریک آمیز انتخاب نمی کند. متجاوز در واقع افرادی را انتخاب می کند که آسیب پذیر باشند. متجاوز قربانیانی را انتخاب می کند که کوچکتر یا ضعیف تر از او بوده و یا تنها و منزوی زندگی می کنند و یا به هر نحوی مبتلا به معلولیت یا ناتوانی باشند.

 

باور نادرست: تجاوز و تعرض جنسی در نتیجه جاذبه جنسی و رضایت جنسی رخ می دهد.

واقعیت: تجاوز و تعرض جنسی در رابطه با کنترل و سلطه بر قربانی است.

 

باور غلط: اگر شخصی در میانه رابطه جنسی نظر خود را تغییر دهد، آنچه که رخ داده است تجاوز نخواهد بود.

واقعیت: رضایت را می توان پس گرفت. هر کسی، در هر زمانی می تواند نظر خود را تغییر دهد و شریک زندگی او نیز باید به تصمیم او در مورد توقف رابطه جنسی احترام بگذارد.

 

باور نادرست: در سکس و رابطه جنسی، مردان وقتی تحریک شدند دیگر کنترلی روی خود ندارند.

واقعیت: مردان از نظر جسمی قادرند در هر لحظه از سکس که باشند رابطه را متوقف کنند. تجاوز جنسی یک عمل غریزی و بدون آگاهی و غیرقابل کنترل نیست، بلکه یک خشونت عمدی و آگاهانه است. زنان نیز می توانند مرتکب تجاوز جنسی شوند و آن ها هم قادرند در هر لحظه ای از رابطه که باشند آن را متوقف کنند.

 

باور نادرست: اگر شخصی در اولین قرار ملاقات عاشقانه خود به خانه طرف مقابل برود، به این معنی است که مایل به رابطه جنسی با او است.

واقعیت: هیچ استنباط و برداشتی در زمینه سکس قابل قبول نیست و طرف مقابل باید واضحا و صراحتا رضایت خود را از سکس اعلام کند. 50-75٪ از کل تجاوزهای گزارش شده مربوط به تجاوزهای رخ داده حین قرارهای عاشقانه است. بهترین راه برای جلوگیری از مشکل، صحبت کردن است. اگر مطمئن نیستید که فرد مقابل شما مایل به رابطه هست یا خیر، خیلی ساده از او نظرش را بپرسید و ببینید چه می خواهد. شما بدون رضایت واضح طرف مقابل حق ندارید بیش از آن پیش بروید.

 

باور غلط: تجاوز معمولا یک عمل خشن است و بوسیله افراد غریبه انجام می شود.

واقعیت: بیش از 80٪ از تجاوزات جنسی که در دانشگاه ها صورت می گیرد بوسیله اشخاصی رخ می دهد که قربانی را می شناسند. در بسیاری از تجاوزها خشونت یا تهدید به زور و خشونت نیز رخ می دهد، اما برخی از تجاوزهای رخ داده بدون اعمال خشونت بوده و در حالی رخ می دهند که قربانی تحت تأثیر مواد مخدر، الکل، یا خواب است.

 

باور نادرست: قربانی حتما با حرکت های اغواگرایانه، رفتارهای بی احتیاط و یا مصرف مخدر، متجاوز را تشویق به تجاوز کرده است

واقعیت: هیچ کس نمی خواهد مورد خشونت، آزار، جراحت یا تحقیر قرار گیرد. متجاوزانی که خودشان هم مست و تحت تأثیر مواد مخدر هستند صرف نظر از اینکه چه رفتاری داشته اند، باز هم مسئول اعمال خود هستند. هیچ کس مستحق تجاوز نیست.

 

باور نادرست: وقتی می توان گفت که کسی مورد تجاوز قرار گرفته است که از خود در برابر متجاوز دفاع کرده یا با او مبارزه کند و اگر شخصی چنین کاری نکند آن عمل تجاوز نبوده است.

واقعیت: هر کاری که انسان برای زنده ماندن انجام دهد عمل مناسب و درستی بوده است. در بسیاری از موارد و به ویژه هنگامی که متجاوز از سلاح یا زور استفاده می کند، هر گونه مقابله با او می تواند زندگی فرد را تهدید کند. تسلیم بودن در برابر متجاوز به معنی همکاری با او و رضایت به تجاوز نیست. به دلایل متعدد یک قربانی ممکن است از نظر جسمی با مهاجم خود مقابله نکند، از جمله این دلایل می توان به شوکه شدن، ترس، تهدید یا قدرت بالای متجاوز اشاره کرد.

 

باور غلط: گزارش های جعلی زیادی در مورد تجاوز جنسی وجود دارد.

واقعیت: میزان گزارش های دروغین تجاوز جنسی نسبت به گزارش های دروغین سایر جنایات پایین تر است. بنا بر تخمین FBI، حداکثر 2٪ از تجاوزهای گزارش شده دروغین است. به دلیل اینکه 90٪ از تجاوزهای رخ داده در دانشگاه ها گزارش نمی شود، مهم است که تمامی گزارش های تجاوز را جدی بگیریم.

 

باور غلط: اکثر مردم تجاوز یا آزار جنسی را به پلیس گزارش می دهند.

واقعیت: تجاوز و آزار جنسی دو مورد از گزارش نشده ترین جرایم در جامعه هستند. برآوردها نشان می دهد که 50-90٪ از تجاوزهای جنسی هرگز گزارش نمی شوند. از طرفی بر اساس آمارها تنها 6٪ از متجاوزان به خاطر جرم خود، فقط یک روز در زندان بوده اند. به عبارت دیگر از هر 16 نفر متجاوز، 15 نفر از آن ها آزادانه در جامعه راه می روند!

خشونت جنسی
خشونت جنسی

باور غلط: اشکالی ندارد اگر با صحبت کردن یا تحت فشار قرار دادن کسی، او را به سمت رابطه جنسی سوق دهیم.

واقعیت: خیر، چنین کاری “اجبار” نام دارد. اجبار به معنی رضایت نیست. رضایت همیشه باید به صورت مثبت بیان شده و آزادانه عنوان شود. اجبار تاکتیکی است که برای ترساندن، فریب دادن، یا مجبور کردن کسی به رابطه جنسی استفاده می شود.

 

باور غلط: اگر مشروبات الکلی نمی خوردید، مورد تجاوز جنسی هم قرار نمی گرفتید.

واقعیت: الکل سلاحی است که برخی از متجاوزان از آن برای کنترل قربانی و درمانده کردن او استفاده می کنند. بسیاری از متجاوزان به صورت برنامه ریزی شده و به عنوان بخشی از برنامه تجاوز، قربانی را به استفاده از الکل تشویق کرده و یا افرادی را انتحاب می کنند که در این زمینه ضعف دارند. مصرف الکل به هیچ وجه دلیل و مجوزی برای تجاوز نیست؛ بلکه یکی از انواع ابزارهایی است که متجاوزان برای دستیابی به مقصود خود از آن استفاده می کنند.

 

باور نادرست: وقتی کسی نه می گوید، در واقع منظورش بله است.

واقعیت: بله یعنی بله. وقتی کسی بله می گوید، صریحا به رابطه جنسی رضایت می دهد. سکوت به معنای رضایت نیست. شخصی که می خواهد سکس یا رابطه جنسی عمیق تری داشته باشد، باید هر بار و برای هر گونه اقدامی رضایت طرف مقابل را داشته باشد. اگر دقیقا نمی دانید که خواسته شریک زندگی شما چیست، از او بخواهید که برای شما به صورت واضح توضیح دهد. اگر پاسخ شریک زندگی شما به رابطه جنسی نه بود و یا در این رابطه اطمینان نداشت، به او و خواسته اش احترام بگذارید.

 

باور غلط: اگر فردی در رابطه جنسی ارگاسم شود، نمی توان گفت که مورد تعرض جنسی قرار گرفته است.

واقعیت: ارگاسم شدن به این معنی نیست که فرد حتما از رابطه جنسی “لذت ” برده و آن را دوست داشته است. ارگاسم[2] یک واکنش طبیعی بیولوژیکی است و در کنترل فرد نیست. ارگاسم شدن باعث نمی شود که رابطه جنسی اجباری تبدیل به رابطه ای توافقی شود. بسیار از متجاوزان، از ارگاسم شدن قربانی به عنوان اهرمی برای ساکت نگه داشتن او و عدم گزارش دهی تجاوز استفاده می کنند.

 

باور نادرست: لزبین ها، همجنسگرایان، دوجنسیتی ها و تراجنسیتی ها به دلیل سبک زندگی خود مستحق تجاوز هستند.

واقعیت: هیچ کس شایسته تجاوز و تعرض نیست. این بهانه ای است که متجاوزان جنسی از آن به عنوان جرم نفرت (یا جنایت متعصبانه) علیه افراد +LGBTQ[3] به کار می برند.

 

باور نادرست: مردان مورد آزار و تجاوز جنسی قرار نمی گیرند.

واقعیت: از هر سی و سه مرد یک نفر از آن ها در طول تحصیل خود مورد آزار جنسی قرار می گیرد. کالج ها و دانشگاه ها از جمله اماکنی هستند که بیشترین احتمال تعرض جنسی به مردان را دارند. همانند سایر قربانیان، قربانیان مرد را نیز می توان با گفتگو در مورد موضوع به شیوه ای فراگیر و جامع، به بهترین شکل حمایت کرد و بدین ترتیب مانع از پیش فرض های رایج در زمینه تعرض جنسی شد. از جمله مهمترین پیش فرض هایی که در رابطه با تعرضات جنسی وجود دارد این است که همه قربانیان تجاوز یا زن هستند یا مردان همجنسگرا.

 

باور غلط: افرادی که دست به تجاوز جنسی می زنند، افرادی منحرف بوده و یا از نظر روانی بیمار هستند.

واقعیت: متجاوزان جنسی افرادی با پیش زمینه های تحصیلی، شغلی، نژادی و فرهنگی متفاوت هستند. آن ها افراد “معمولی” و “عادی” هستند که برای نشان دادن قدرت و کنترل خود بر قربانی، تحمیل خشونت و یا تحقیر قربانیان به آن ها تجاوز می کنند.

 

پانویس ها

[1]– متن حاضر ترجمه ای است از: www.prevent.richmond.edu Rape Myths   

[2]– ارضای جتسی

[3]– Lesbian, gay, bisexual, transgender and queer.

دیدگاهتان را بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا