جامعهمسایل اجتماعی

سرند در سال سوم

درباره شکل گیری و اهداف ماهنامه سرند

سرند تلاش می کند پژواک نیک و بد (یا نه چندان نیک و بد) جامعه ایران باشد با این رویکرد که تلاشی است در جهت بررسی طرح و بیان اهمیت نقش شهروندان در بهبود فضای زیستی ایشان. سرند می خواهد به بازنگری در اندیشه و رفتار جامعه ایرانی بپردازد. سرند به دنبال واکاوی این مهم است که آیا لکنت زبان علی دایی یا بینی بزرگ مهران رجبی محل خنده است؟ چرا شهروندان به پل عابر پیاده یا گذاشتن زباله در ساعت مقرر بی اعتنایی می کنند؟ چرا در گفتار، دختر و پسر فرقی ندارد مهم سالم بودنشان است اما در عمل حتی دوچرخه سواری دختران هم محل بحث است؟ چرا در حد حرف به گاندی می مانیم و درعمل استالینی رفتار می کنیم؟

ساغری، سپهر. نقد خویشتن، شماره اول ماهنامه سرند، آبان 94، ص 3

نویسنده

سپهر ساغری

 

در نوجوانی به اقتضای سن و سال یا شور و حال، هر چه بود اندیشه تغییر رفته رفته از خواندن به نوشتن انجامید. به این امید که هر چند کم و کوچک می توان عامل بهبود وضع موجود بود. در تمام این سالیان باور داشتم و دارم که جمعی اندک اما متحد می توانند عامل دگرگونی باشند: آری به اتفاق جهان می‌توان گرفت

از فراز و فرودهای این سالیان می گذرم که محل بحث نیست. پس از اتمام خدمت در ارتش، نه دست تقدیر که دعوت دوستان و صد البته میل شخصی، زمینه همکاری با روزنامه ای شد که در لفظ اصلاح طلب بود. پس از همکاری با چند روزنامه سراسری دیگر که جملگی کباده اصلاحات می کشیدند، به این نتیجه رسیدم که صحبت از اصلاحات از حد حرف فراتر نرفته است و چون خود به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند… در چنین شرایطی چند ماه را به بررسی اوضاع و رایزنی با دوستان چندین ساله گذراندم؛ از آنچه گفتم و شنیدم و آن چه کردم و دیدم…. پیشنهاد کردم برغم همه مشکلات و سختی ها، خود متحد و وارد گود شویم:

که چون هم پشت باشیم و هم یک زبان // یکی کوه کندن ز بن می توان

چند دور همی برگزار کردیم و همه بر این باور بودیم که مفهوم شهروندی و رسالت اجتماعی محل نقد بسیار است نتیجه آن شد که برخلاف رویه ی موجود، نه حکومت چه به صراحت و چه در لفافه، که بدنه ی جامعه محل نقد باشد. به بیانی دیگر در جستجوی غربال نیک و بد جامعه ایرانی باشیم.

قصد بر آن شد تا کار در چارچوبی منطقی، آرام و پیوسته و فراتر از حدود و ثغور شبکه های مجازی مرسوم آن زمان چون فیسبوک و مانند این باشد. با همه کاستی ها و معایبی که بر آن وارد بوده و هست و خود به آن معترفیم، ضرورت ایجاب می کرد که در خود بنگریم ولو هر ماه یک بار ولو مختصر. از این رو آستین ها را بالازده و شال همت به کمر بستیم و چنین شد که ماهنامه سرند پا به عرصه ی وجود نهاد.

سرند بنا به مرامنامه و خط مشی خود رویه انتقادی نسبت به انسان ایرانی را سرلوحه کار خویش قرار داد خاصه از آن جهت که تغییرات در سطح کلان کشوری و یا آمد و شد دولت ها بدون دگرگونی بنیادین در اندیشه و رفتار بدنه ی جامعه را دست بالا کم اثر و موقتی می داند. مادامی که هویت ملی، اقتصاد درونزا، انسجام اجتماعی، فردیت، حق شهروندی، تکثر آرا و عقاید و … در بطن جامعه ایرانی پایگاهی تعریف شده و محکم نداشته باشد تغییر مقامات چند صباحی وضع را بهتر یا بدتر می کند و نه بیشتر.

در حقیقت آن چه جامعه را به سمت توسعه و بهبود وضعیت رهنمون می گرداند و البته مانع عقب گرد می شود، وجود ساختار و نهاد است و نه یک فرد یا قهرمان! این امر محقق نمی شود مگر با اندیشیدن عمیق و بررسی همه جوانب و نهایتا برداشتن گامی عینی. آن جا که از سخن رانی و نظریه پردازی فاصله گرفته شده و گام در مسیر سخت عمل نهاده می شود که:

دو صد گفته چون نیم کردار نیست

 

سرند به دنبال معرفی گام های عینی است

ماهنامه سرند و معرفی گام های عینی
ماهنامه سرند و معرفی گام های عینی

برغم همه موانع و مشکلات بنای آیه یاس خواندن یا سیاه نمایی نداشته ایم و نداریم. باور داریم نه بزرگنمایی دستاوردها، کمبودهای جامعه ایرانی را پنهان می کند و نه بر تبل ناامیدی کوبیدن دردی را درمان. ذکر مصیبت و فیگور روشنفکری را هم چاره ی کار نمی دانیم که از این دست موارد در جامعه کم نداریم. تلاش ما در سرند تلفیقی از شرح مشکلات و ارایه راهکار است.

خواه این راهکار پاسخی باشد به مشکلات محیط زیستی و تعامل اجتماعی نظیر همپاشو یا کوتاه کردن دست واسطه ها از وادی هنر چون آرتیبیشن. سرند تلاش دارد تا صدای اقدامات و فعالیت هایی باشد که در هیاهوی سیاست ورزی و هیجانات ورزشی، گم یا دست کم نادیده گرفته شده است؛ کارآفرینی، بویژه کارآفرینی اجتماعی. از این رو هرکس در هر نقطه ی کشور یا خارج از کشور که به وادی عمل گام نهاد، دستش را به گرمی می فشاریم.

در همین راستا ماهنامه سرند  تقدیم آگهی و رپورتاژ رایگان به فعالیت های فرهنگی، هنری، کارآفرینی و دانش بنیان را کمترین وظیفه و رسالت خود می داند. خاصه آن جا که دانش و تجربه به یاری جامعه شتافته باشد و دردی از دردهای جامعه بکاهد. با این نگرش ناگفته پیدا است که سرند در حد توان، خود را همراه و همگام همه شهروندانی می داند که از پیله رخوت به درآمده اند و جای ناسزا گفتن، خواندن و جای حرف زدن، عمل کردن را سرلوحه کار خویش قرار داده اند.

 

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

دکمه بازگشت به بالا
بستن

بلوک تبلیغ حذف شد

با غیرفعال کردن بلوک تبلیغات از ما حمایت کنید.