شعر پارسیفرهنگ و هنر

پیام من به گردان و دلیران

سروده ای از استاد شهریار به مناسبت 30 اردیبهشت روز ایرانگردی و ایران‌شناسی

پیام من به گردان و دلیران // جوانان و جوانمردان ایران
یکی غریدنم باید که چون رعد // کند آشفته خواب نرّه‌شیران
نه شیران را سزد گردن نهادن // به زنجیر اسارت چون اسیران
اسیران را چه رویایی است شیرین // مجال حکم راندن بر امیران
چه ناز و نخوت از دانش فروشند // خود از سرمایۀ دانش، فقیران
کجا قومیتی ماقبل تاریخ // بود محتاج قيْم چون صغیران!
به گوش ابر گوید تخت‌جمشید // هنوز افسانۀ کیوان‌ سریران
هنوزش انعکاس افتد در آفاق // غریو اردوانان، اردشیران
نه نام از دین، نه از دانش نشان بود //که بنگاه تمدن بود ایران
هنوزش ناظران ذوق و صنعت // نظر بر منظرند از بی نظیران
همان عرصه ست این شطرنگ مرموز // که شاهان مات کرده‌ست و وزیران
زنان را گو نیامد سرفرازی // از این پا در هوایان، سر به‌ زیران
یکی نسل جوان باید که زایند // به مهد شیرخواری، شیرگیران
به خار و خشت و خارا پرورانده // نه در دامان پیراهن حریران
سلحشوران، سواران، جنگجویان // درنده خنجران، دوزنده تیران
سر از شور وطن جوشنده کانون // دل از کین عدو سوزنده نیران

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن