فرهنگ ایرانیفرهنگ و هنر

ندای نوروز

نویسنده

سپهر ساغری

در فرهنگ باستانی ما ایرانیان کم نیستند آیین ها و جشن هایی که نکته ای عمیق در دل خود دارند. اما شاید آن چه نوروز را از دیگر مراسم کهن ما متمایز می گرداند، تقارن با بهار و نو شدن طبیعت باشد. این نوشدگی می تواند و باید جدا از طبیعت به انسان ایرانی نیز تسری یابد.

همان طور که پاییز برگ ریزان، کهنگی را از تنه خود می زداید و در بهار به شکوفه می نشیند ما نیز به کهنه زدایی و نوگرایی نیازمندیم. می بایست از پیله رخوت به درآییم و طرحی نو دراندازیم و باور کنیم که راه برون رفت و بهبود شرایط زیستی ما جز از مسیر تصمیم و عزم خویشتن ما نمی گذرد، که اگر ما بنشینیم چه کسی برخیزد؟

خیزشی برای شروع تغییر از خویشتن خویش. بازنگری در رفتار و گفتار خود. نگاهی عمیق و بدون لجاج و تکبر به ریشه مشکلات و ارزیابی نقش ما در سرنوشت خویش. آن گاه که بپذریم مشکلات اجتماعی، ماحصل اندیشه و رفتار خود ما است و باور داشته باشیم که می توانیم بجای تسلیم تقدیر شدن، آینده متفاوت بسازیم، نوروز ما فرارسیده است. اگر همت کنیم و با برنامه و صبوری پیش برویم به فرموده استاد توس، می توانیم یک به یک موانع را از پیش رو برداریم:

چون هم پشت باشیم و هم یک زبان   یکی کوه کندن ز بن می توان

باید تلاش کنیم تا در روابط اجتماعی خود تجدیدنظر کنیم. باید سال نو را به سال شریک شادی و غم یکدیگر بودن، گذشت و مهربانی را مشق کردن. دور کینه و خدعه، خط کشیدن بدل سازیم. سالی که باور کنیم می توانیم، اگر بخواهیم.

سال تکبر را کنار گذاشتن، خواندن و پرسیدن را سرلوحه قرار دادن. خط کشی مرد وزن، کرد و لر، خودی و غیرخودی را زدودن، نوع انسان را دوست داشتن، عشق ورزیدن به طبیعت، حق حیات را پاس داشتن، رعایت قانون را ارج نهادن، نیکی را گسترانیدن، حریم و حرمت نگه داشتن، عدم دخالت در زندگی خصوصی دیگران، باهم خندیدن، عبور از تمسخر و استهزا، پذیرش تفاوت ها، احترام به عقاید گوناگون، بیشتر خواندن، نیک شنیدن، رعایت عدل و انصاف نمودن.

به برابری و برادری بودن، نیک و بد را برابر ندانستن، در کنار هم ایستادن، دوستی را معنا و محتوا بخشیدن، به نو شدن، از حرف عوام نهراسیدن، زدودن پلشتی ها، به شهامت حرف حق گفتن، به ظرفیت نه شنیدن، به باور به مفید و نه الزاما مهم بودن.

هنر پذیرفتن معایب و شهامت اصلاح خویشتن، تقویت بذر امید نه بر اساس شعار که متکی بر شعور. نه سطحی و گذرا که کارشناسی و عمیق. برای ساختن جامعه و آینده ای متفاوت همگام و همزمان با نو شدن طبیعت، این بار ما نیز تغییر را تمرین کنیم. تا آیندگان بدانند، بودند کسانی که در کنار لذایذ دنیوی، به مصایب انسانی هم پرداختند و جهانی بهتر تقدیم فرزندانشان کردند.

تا پیامی داده باشیم به سراسر گیتی تا بدانند هستند دیگرانی که جای جنگ به صلح، جای اقدام فراقانونی به قانونمداری، جای دورویی به یک رنگی، جای روابط به ضوابط می اندیشند. هستند کسانی که وفای به عهد، خواب شب و آرامش روز را از چشمانشان گرفته. کسانی که منافع جمعی را بر منافع فردی، خرد را بر جهل و صبر را بر تعجیل، ارجح می دانند.

 

جشنواره" هنر برای همه"

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن